دوشنبه 16 خرداد 1300 / 6 ژوئن 1921 / 29 رمضان 1339 * گزارش سفارت آمريكا دربارهء نرمن سفارت آمريكا در تهران ، در گزارشى تصريح كرد : با وجود آنكه نرمن وزيرمختار انگليس در تهران ، مردى توانا و با فرهنگ مىباشد ، نتوانسته است ، نزد ايرانيان محبوبيت يابد . وى بيزارىاش را از ايران و هرچه ايرانى است ، آشكارا ابراز مىكند و كارمندان خوبى ندارد . بيشتر آنان افسران سابق ارتش هند با درجهء نايب سرهنگى هستند و ايرانيان به تمسخر ، آنها را « كلنل كمپانى هند » مىخوانند . 1 * ملاقات قوام السلطنه با شارژدافر فرانسه شارژدافر 2 فرانسه در دربار با قوام السلطنه ديدار و گفتگو كرد . 3 * اعتراف اسمايس به دخالت در كودتاى سوم اسفند ژنرال « ويليام ديكسن » كه قبلا در ايران حضور داشت و به لندن فراخوانده شده بود ، امروز در نامه‌اى به يكى از اعضاى سفارت آمريكا در تهران نوشت : « هنگامى كه از قزوين عبور مىكردم ، ژنرال « اسمايس » را ديدم و او موضوعى را كه همه حدس مىزديم ، اعتراف كرد و گفت : او ترتيب كودتاى قزاق‌ها را در تهران داده است . وى در ادامه افزود : ژنرال « اسمايس » اظهار داشت : اين عمليات را با اطلاع سفارت انگليس در تهران انجام داده است و به نقش « دبليو . ا . اسمارت » در اين زمينه اقرار كرد . » 4 . * آمارگيرى از اسراى جنگى گيلان وزارت امور خارجه به درخواست سفارت روسيه از وزارت داخله 5 خواست هرچه سريع‌تر آمار افرادى را كه در فرونت گيلان اسير شده و در سمنان و تهران و قزوين و نقاط ديگر محبوس هستند ، مشخص نموده و به وزارت امور خارجه اعلام نمايند چند نفر از محبوسين از اتباع روس هستند . 6 * انتصاب جانشين كنسول انگليس در همدان چون « كاپيتان بانيستر » ( Captain Banister ) جانشين كنسول انگليس در همدان ، قصد عزيمت به انگلستان را داشت ، سفارت انگليس ، « مانى پنى » ( Mony Penny ) را به عنوان جانشين موقت كنسول انگليس در همدان به وزارت امور خارجه معرفى نمود و اعلام كرد وى دو روز پيش عازم محل مأموريت خود شده است . 7 * طرح انگلستان براى اشغال جنوب ايران كاپيتان نوئل ( Captain Noel ) مأمور اطلاعاتى انگلستان كه قبلا در ايران و قفقاز به‌سر مىبرد ، دربارهء اوضاع ايران و حملهء بلشويك‌ها و طرح انگلستان براى اشغال جنوب ايران نامه‌اى را براى سرپرسى كاكس 8 ارسال كرده بود كه اين نامه توسط مأمورين كشور شوروى كشف و در روزنامه پراودا 9 در تاريخ 22 مى 1923 منتشر شد . متن نامه مزبور به شرح ذيل است : « سرپرسى عزيزم ، در ژانويه امسال وزارت امور خارجه مرا به اينجا فرستاد ، يعنى درست در لحظاتى كه به نظر مىرسيد به دنبال عزيمت نيروهاى ما ، قواى بلشويك ، ايران را اشغال كرده و بدين‌وسيله به ما اجازهء همه‌گونه فعاليت و آزادى در جنوب ايران مىدهند ، اما اين دو سياست درست از كار در نيامد . بلشويك‌ها به جاى پيشروى در خاك ايران عقب‌نشينى كردند و نظرشان اين بود كه نبايد شتابزده عمل كرد و بدون برنامه به آب زد . سياست آنها اين است كه ، اتحاد و اتفاق قواى ايران را حفظ نمايند و با هروسيله‌اى كه شده است ، مانع بشوند در جنوب ايران ما فدراسيون جنوب را تشكيل بدهيم و دلايل آنها مبتنى بر اين است كه ، اين عمل براى مدت‌هاى طولانى اين منطقه را از تبليغات و نيروهاى مسلح آنها دور نگاه خواهد داشت . بر پايه همين دلايل بود كه آنان از نامزدى صمصام براى نخست‌وزيرى پشتيبانى كردند . تا به امروز تنها منطقه‌اى كه با جنوب در ارتباط است ، تهران مىباشد ،